دکتر موسی نجفی رئیس پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
پرونده ویژه | فصل انقلاب
جریانهای ضددین در ایران، که ریشه در فعالیتهای فراماسونری و برخی انجمنهای به ظاهر علمی دوران قاجار و پهلوی داشتند، کلیت اعتقادات مذهبی را هدف قرار داده بودند این تقابل در دوران پهلوی دو چهره متفاوت به خود گرفت: دوران رضاخان: سیاستهای تند و مستقیم مانند کشف حجاب اجباری و برخورد خشن با مظاهر دینداری حاکم بود. دوران محمدرضا پهلوی: او برای حفظ سلطنت خود، سیاستهای پدرش را تعدیل کرد و آزادی ظاهری در پوشش ایجاد نمود؛ اما در این دوره، فشار اجتماعی و انزوا جایگزین زور مستقیم شد. در فضای مدرن و به اصطلاح «لوکس» آن زمان، محجبهها و مؤمنین جایی نداشتند . اگرچه در خیابان چادر از سر زنان نمیکشیدند، اما در محیطهایی مانند دانشگاه، زنان محجبه با انگشت نشان داده میشدند و به نوعی دچار عقبماندگی و طردشدگی اجتماعی میگشتند .