آیتالله سید حسن طباطبایی زواره معروف به «شهید مدرس» از چهرههای درخشان تاریخ معاصر ایران است؛ روحانیای آگاه، سیاستمداری شجاع و نمایندهای مردمی که در بزنگاههای حساس، صدای آزادی و استقلال ایران شد.
آیتالله مدرس، یکی از برجستهترین چهرههای تاریخ معاصر ایران، نه تنها در عرصه سیاست و مبارزه با استبداد و استعمار؛ بلکه در حوزه اندیشه دینی و پیوند آن با حکمرانی، جایگاهی ممتاز دارد.
شهید سید حسن مدرس، یکی از برجستهترین نمونههای پیوند عمیق میان فقاهت و سیاست در تاریخ معاصر ایران است. او معتقد بود که سیاست در منطق اسلام، نه عرصهای جدا از دین و
شهید آیتالله سید حسن مدرس، از برجستهترین فقها و سیاستمداران تاریخ معاصر ایران است که در عصر مشروطه الگویی از تلفیق دانش فقهی–اصولی، تقوای عملی و حضور اجتماعی به جا گذاشت. او نشان
شخصیت آیتالله مقدم قوچانی، چونان چشم و چراغ تهران و نمونهای از یک انقلابی اصیل میدرخشید. ایشان، که در جوانی به نیکویی درس خوانده بود، سالهای پسین عمر پربرکت خود را با مردم
میرزا کوچک خان جنگلی، نماد مبارزه مسلحانه شمال ایران، در پس چهره سردار جنگی خود، استاد پیچیدهای در هنر رهبری روانشناختی بود. نامهها و سخنان برجای مانده از او، نه اسنادی تاریخی صرف،
گاهی بزرگترین انقلابها، پیش از آنکه در میدانهای نبرد پیروز شوند، در عرصه ذهن جمعی به پیروزی میرسند. موفقیت یک رهبر انقلابی تنها در تاکتیکهای نظامی نیست، بلکه در توانایی او برای تبدیل
مکتب تشیع در طول تاریخ علمدار مبارزه با ظلم بوده است و این امر به تأسی از مکتب اهلبیت علیهمالسلام، بهویژه نهضت امام حسین علیهالسلام، شکل گرفته است. عدالتگستری همواره یکی از شعارهای
در بازخوانی سیرۀ شهید آیتالله سیدحسن مدرس، جملهای بیش از هر چیز جلوهگر است: «تدریس را کار اصلی خود، و سیاست را کار دوم خود میدانم.» این جمله که ریشه در نگاه عقلمحور