سرچشمهی نهاد تنومند اخلاقی و معنوی «اعتکاف» در نظام جمهوری اسلامی ایران، عهدی الهی است با حضرت ابراهیم خلیل و اسماعیل ذبیح (علیهما السلام)ـ «وَ عَهِدنا اِلىٰ اِبراهیمَ وَ اِسماعیلَ اَن طَهِّرا بَیتِیَ
اگر امروز از «بصیرت» سخن میگوییم، نباید آن را به یک توصیهی اخلاقیِ محترمانه اما بیاثر فروبکاهیم. رهبر انقلاب در پیام راهبردی «حوزه پیشرو و سرآمد»، یک حقیقت مهم را با صراحت بیان
در تحلیلهای رایج تاریخی، دوران حضور امام هادی (ع) در سامرا اغلب به عنوان دورانی از انزوا و حصرِ تحمیلی به تصویر کشیده میشود؛ اما با نگاهی عمیقتر به «دکترین سامرا»، میتوان دریافت
تصمیمگیری در سطوح عالی رهبری، بهویژه در شرایط بحرانی، تنها بر پایهی دانش فقهی یا سوابق مبارزاتی شکل نمیگیرد، بلکه متأثر از مجموعهای از صلاحیتهای روانشناختی است که تضمینکنندهی ثبات، اتقان و مصونیت
وحدت حوزه و دانشگاه از جمله ایدههای ناب بنیانگذار جمهوری اسلامی در سالهای آغازین انقلاب اسلامی است که به مناسبت شهادت شهید مفتح در ۲۷ آذر سال ۱۳۵۸ مطرح شد. از یک سال
فصل سوم: منتظری و لیبرالها آنچه در یادداشت پیشین ترسیم شد، روند نفوذ جریان لیبرال در بیت منتظری و تبدیلشدن او به نقطه اتکای سیاسی این طیف بود. در ادامه همین مسیر، اکنون
تحولات علمی و فناوری در عصر حاضر نشان میدهد که قدرت و تأثیرگذاری هر جامعه به میزان تولید علم و توان بهرهگیری از آن در مسیر توسعه پایدار وابسته است. تولید علم صرفاً
فصل سوم: منتظری و لیبرالها در این فصل، با توجه به تصریح امام خمینی(ره) درباره تأثیرپذیری حسینعلی منتظری از لیبرالها، به چگونگی نفوذ این جریان در بیت منتظری پرداخته میشود. بسیاری از افراد
فصل دوم: از مرجع مبارزان تا ملجأ منافقین (۲) آنچه در یادداشت پیشین ترسیم شد، بستر تاریخی و ایدئولوژیک سازمان مجاهدین خلق و زمینههای شکلگیری خطای محاسباتی در مواجهه با این جریان بود.