مرز میان روحانیت اصیل و کشیش وارگی

آیا ما در تله‌ی واژگانیِ غرب افتاده‌ایم؟ واژه‌ی «روحانیت» نه یک عنوان اصیل شیعی، بلکه یک “برچسب وارداتی” از دوران رنسانس است؛ واژه‌ای که هدفش زنجیر کردنِ دین به آسمان و کوتاه کردن دستِ دین‌داران از زمین بود. اینکه می‌خواهند “روحانی” را فقط در معنویات و پستوهای خلوت محصور کنند، کپی‌برداری ناشیانه‌ای از مدل شکست‌خورده‌ی کشیش‌های مسیحی است. اما اسلامِ شیعی، دینِ “روحِ بی‌جسم” نیست! اینجا دنیا و آخرت به هم گره خورده‌اند. کسی که ادعای تبیین دین دارد اما نسبت به نبض سیاست و متن جامعه بی‌تفاوت است، شاید هر چیزی باشد جز یک عالمِ شیعی؛ چرا که در این مکتب، سیاست نه یک حاشیه، بلکه عین دیانت است.