آمریکای جنایت کار قصد مذاکره برای تسلیم در برابر ایران را نداشت و در این چند روزی که از آتش‌بس گذشته است، اقدام به تقویت لجستیکی خود در منطقه و تخریب حداکثری لبنان نمود. لبنانی که در جنگ 40 روزه، پشتیبان خوبی برای ایران بود.

هشیاری هوافضای سپاه پاسداران موجب شد باتوجه به پروازهای بسیار نزدیک به زمین توسط دشمن برای فرار از رادارهای ایران، تور سنگینی برای پرنده های دشمن پهن کند و در این عملیات، یک جنگنده f16، دو هواپیمای A10، چهار فروند بالگرد بلک‌هاوک، یک پهپاد هرمس 900، یک هواپیمای سوخت رسان...

همواره تقلیل‌گرایی مفاهیم، یکی از مهلک‌ترین آفت‌های فهم مسائل سیاسی بوده است. یکی از بارزترین تجلیات این تقلیل‌گرایی، شبهه‌ی پراکنده‌شده در اتمسفر رسانه‌ای مبنی بر «موروثی بودن» انتقالِ زعامت و ولایت به فقیه عالی‌قدر، آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای است. این ادعا با استتار در زرورق مفاهیم دموکراتیک پمپاژ می‌شود.

رهبر شهیدمان، آن مردی بود که زندگی‌اش، بزرگترین سیلی به صورت اشرافیت بود. در حالی که برخی زیرسایه‌های قدرت، به دنبال جمع‌آوری مال بودند، او در خانه‌ای زندگی کرد که  نمایانگر همه چیز بود.

پشت صحنه اعتراضات؛ هدف واقعی چه بود؟  نکته‌ی حیاتی در تحلیل این اعتراضات، تشخیص هدف نهایی است. تجربه نشان داده است که دشمنان، از کوچک‌ترین نارضایتی‌های معیشتی یا اجتماعی، به‌عنوان «اهرم فشار» استفاده می‌کنند. محور اصلی این عملیات، بهره‌گیری از ظرفیت‌های رسانه‌ای و نفوذ داخلی برای تبدیل یک اعتراض معمولی...

خواجه نصیر در دورانی که فلسفه زیر ضربات سهمگین نقد‌های امام فخر رازی به زانو درآمده بود، همچون منجی عقل ظاهر شد. او با نگارش «شرح اشارات»، نه تنها از کیان تفکر عقلانی دفاع کرد، بلکه نشان داد که می‌توان با دقیق‌ترین ابزارهای منطقی، پیچیده‌ترین گره‌های هستی‌شناسی را گشود.

در سپهر اندیشه سیاسی معاصر و در میانه کارزار نظریه های رنگارنگ که در سودای تحدید یا نفی ساحت قدسی سیاست هستند، فقدان استوانه هایی همچون آیت الله محمد مومن قمی، تنها یک سوگ عاطفی نیست؛ بلکه یک ضرورت برای بازخوانی عمیق مبانی نظری «نظام برآمده از وحی» است.

نقلاب اسلامی از ابتدا فقط یک جابه‌جایی قدرت نبود. اگر صرفاً این بود، سال‌ها پیش یا مهار می‌شد یا در نظم جهانی هضم. مسئله این است که انقلاب اسلامی، حامل یک معناست؛ معنایی که از دل اسلام برآمده، اما به عرصه‌ی جامعه، سیاست و تمدن آمده است. این معنا، بدیل...

شهید مفتح نگاهی فراتر از مرزهای ایران داشت و مسائل جهان اسلام، به‌ویژه فلسطین و لبنان، برای او اهمیت ویژه‌ای داشت. تلاش‌های فرهنگی و حمایتی او برای شیعیان لبنان و نقش‌آفرینی‌اش در نخستین راهپیمایی روز قدس، نشان‌دهنده درک عمیق او از پیوند سرنوشت امت اسلامی بود.