حجتالاسلام والمسلمین دکتر مهدی ابوطالبی؛ رئیس انجمن علمی تاریخ معاصر و انقلاب اسلامی حوزه علمیه قم
پرونده ویژه | فصل حکیم مجاهد
آیت الله مصباح یزدی، در فقه شاگرد امام خمینی و آیتالله بروجردی، و در فلسفه و تفسیر شاگرد برجسته علامه طباطبایی بودند، تا آنجا که علامه بررسی و تنظیم بخشهایی از تفسیر المیزان را به وی سپردند. ویژگی اصلی اندیشه آیتالله مصباح، تلفیق عمیق مبانی نقلی (قرآنی و روایی) با مبانی عقلی و فلسفی، بهویژه فلسفه حکمت متعالیه ملاصدرا بود. آثار و درسهای علامه همواره بر پنج مبنای فلسفی مانند هستیشناسی، انسانشناسی، خداشناسی، ارزششناسی و معرفتشناسی استوار بود. این چارچوب منسجم، به تحلیلهای ایشان در حوزۀ علوم انسانیِ اسلامی، تفسیر موضوعی قرآن و دیگر مباحث، عمق و استحکام نظری میبخشید.