شهادت استاد شهید آیتالله مرتضی مطهری (ره)، فیلسوف، متفکر، و فقیه عالیقدر، یکی از تلخترین حوادثی است که تاریخ معاصر ایران در حافظه خود ثبت کرده است. شخصیتی کمنظیر که عمر شریف و پربرکت خویش را در راه اهداف بلند اسلام، پالایش اندیشهها و مبارزه با انحرافات فکری صرف کرد.
امام خمینی (ره) در پی این مصیبت جانسوز فرمودند: «من فرزند بسیار عزیزی را از دست دادم؛ شخصیتی که حاصل عمرم بود و در اسلامشناسی و فنون مختلفه اسلام و قرآن کریم کمنظیر بود.
با شهادت این فرزند برومند، در اسلام عزیز ثُلمهای وارد شد که هیچ چیز جایگزین آن نیست.» ایشان تأکید کردند که تروریستها نمیتوانند شخصیت انسانی و علمی مردان اسلام را از میان ببرند، چراکه ملت با هر قطره خون شهید، بیدارتر و مصممتر میشود.
شهید مطهری نمونهای کامل از عالمِ عامل و مجاهدِ مخلص بود. او در طهارت روح، قوت ایمان، شجاعت در بیان حق و توانایی در ارشاد و هدایت، کمنظیر بود.
از همان سالهای جوانی، تشنگی علم و معرفت با درد دین در وجود او درآمیخت و همین ترکیب ارزشمند او را به یکی از تأثیرگذارترین چهرههای فکری دوران تبدیل کرد. در برابر انحرافات فکری و کجرویها با صراحت و شهامت میایستاد و هیچگاه برای حفظ حق با جریانهای سیاسی یا فکری سازش نکرد.
وی در زندگی شخصی انسانی متواضع، مردمی و منظم بود. چنانکه نقل شده، در شبانهروز حتی نیمساعتی بیوضو نبود و دلش همیشه به یاد خدا آرام میگرفت. عبادت، نیایش، نماز اول وقت و نماز شب از ارکان اصلی حیات معنوی او بود. از ریا و خودنمایی بهشدت دوری میکرد و خلوص نیت در همه رفتارهای او مشهود بود.
در زندگی خانوادگی نیز سرشار از ادب، محبت و فروتنی بود. نسبت به همسر و فرزندانش رفتاری کریمانه داشت و سخنان آنان را با آغوشی باز و دلی آرام میشنید. تواضع، مشورتپذیری، نظم، پاکیزگی، عزت نفس و مناعت طبع در وجود او در اوج جلوه داشت. به دنیا و زرقوبرقهای آن دلبستگی نداشت و با قلبی آزاد و ایمانی راسخ زندگی میکرد.
شهید مطهری در عرصه علمی نیز چهرهای یگانه بود. جامعیت علمی، آیندهنگری، روشناندیشی دینی، تواضع علمی و اهتمام دائم به تعلیم و تعلم، او را در نهایت مرتبه علمی زمان خویش قرار داد. هرگز از لباس طلبگی جدا نشد و تدریس را عبادتی ارزشمند میدانست. عشق به اهلبیت (ع)، انس با قرآن و تعهد به مسئولیتهای اجتماعی، بخش مهمی از هویت فکری و معنوی او بود.
نام شهید مطهری به عنوان نماد «روز معلم» جایگاهی ریشهدار و معنادار دارد؛ زیرا معلمی در نگاه او، هنر هدایت و نقشآفرینی در جان انسانها بود. معلم باغبانی است که بذر معرفت را در جانها میکارد و نهال وجود انسان را به ثمر میرساند. معلم نه تنها منتقلکننده اطلاعات، بلکه سازنده شخصیت و روح انسان است.
امروز بیش از هر زمان دیگر، جامعه نیازمند بازگشت به ارزشهای اصیلی است که شهید مطهری نماد آن بود: علم، ایمان، اخلاق، آزادی فکر و مسئولیتپذیری. معلمی، رسالتی آسمانی است و معلم حقیقی، چراغی است که از نور درون خود، راه دیگران را روشن میکند.
امید آنکه صداقت و صمیمیت در نگاه جامعه به معلمان، دوباره احیا شود و منزلت واقعی آنان بازگردد؛ زیرا اگر نوری در جهان میتابد، از چراغ دل معلمان است.
بنابراین، پاسداشت مقام معلم، تنها گرامیداشت یک حرفه نیست، بلکه ارج نهادن به فضیلت و دانایی است. شاگردان مکتب مطهری باید با تجهیز به سلاح قلم و اندیشه، پاسدار مرزهای اعتقادی باشند و اجازه ندهند غبار فراموشی بر آرمانهای این حکیم فرزانه بنشیند.
امروز رسالت خطیر معلمان در مسیر پیش رو، تداوم بخشیدن به همان نهضت بیداری و بصیرت است که شهید مطهری جان خویش را در راه آن نثار کرد. بیاییم با الگوبرداری از اخلاص و پشتکار آن معلم جاویدان، افقهای روشنی را برای فردای میهن ترسیم کنیم و همواره مروج آگاهی باشیم.
