یکی از احکام حیات بخش اسلام جهاد فی سبیل الله هست. در آیه 216 سوره بقره به این مسئله اشاره شده است. كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَنْ
پیامبر اعظم(ص) در روز تاریخی غدیرخم و با حضور انبوه یاران و جمعیت فراوان مردم حجگزار، ولایت بلامنازع امیرالمؤمنین علی(ع) را به صورت رسمی و عمومی بیان نموده و در آن خطبه
در سال های بعد از دفاع مقدس هشت ساله دولت هایی بر سرکار آمده بودند که راهبرد اصلی آنها در سیاست خارجی «تنش زدایی» بوده است. این نوع نگاه در دو دوره
تا پایان جنگ جهانی دوم پول مورد توجه تجارت دنیا لیره یا پوند انگلیس بوده است. انگلستان سال های غروب امپراتوری خود را طی می کرد ولی از آنجا که مدت های
در جهانی که آتش نزاع های مسلحانه، بی هیچ چشم اندازی روشن، جان انسانها را نشانه رفته است، پرداختن به اخلاق جنگ نه یک آرمانگرایی روشنفکرانه؛ بلکه ضرورتی انکارناپذیر است که در
در دهه هشتاد خورشیدی و در زمان بوش پسر سیاست خارجی آمریکا دست خوش تغییراتی اساسی شد. تا قبل از آن دوران مرکز ثقل سیاست خارجی آنها اروپا بوده است ولی
آنچه که امروزه به عنوان سوالی بنیادین مطرح می شود این است که با از بین رفتن لیبرالیسم جایگزین آن چه مکاتبی هستند؟ در پاسخ به این سوال باید عرض کنم
مایکل هولبک رمان نویس فرانسوی که در رمان های خود درباره انحطاط تمدن غرب سخن به میان آورده است و آمریکا رو به افول قلمداد می کند. ساموئل هانتینگون از نبرد
وقتی کسی برانگیخته میشود، خود را مُشارِک و سهیم در امور قلمداد میکند. به جزئیات حساس میشود… توقعش بالا میرود و بهطور طبیعی صبرش کمتر میشود. اینجاست که کار رهبران و والیان