از منطق تهدید تا برساخت دوگانه «تسلیم/مذاکره یا جنگ/ویرانی» تجربه چهار دهه گذشته نشان میدهد که مسئله آمریکا با ایران نه به یک پرونده خاص (هستهای، موشکی یا منطقهای) فروکاستنی است و نه
در نگاه مرحوم مصباح، «فتنه» یک برچسب رسانهای یا صرفاً نامی برای آشوب خیابانی نیست، بلکه مفهومی ریشهدار در زبان قرآن است. ریشه «فَتَن» در اصل به معنای گداختن فلز در آتش برای
پیشینه تحرکات خیابانی ایران نشان میدهد که بخش زیادی از آن، به رغم اینکه داعیهی تأمین اهداف مدنی داشتند، نهایتا هیچ نقش مثبتی در رفع نیازهای عمومی و احیای جامعهی مدنی ایفا نکردند،
پرسش اصلی این یادداشت آن است که آیا واقعاً مسئله، «اجبار» است؟ یا ما با استثمار مفهومیِ زن و آزادی مواجهایم؟ بیحجابی اجباری قبل از اینکه به تعبیر مسامحه آمیز «حجاب اجباری» بپردازیم،
تشکر می کنیم از وقتی که در خدمت پاسخگویی به شبهات قرار دادید، بعد از اغتشاشات اخیر و اعدام برخی از اغتشاشگران، رسانه ها شبهاتی را در این باره مطرح کردند که
در روانشناسی رسانه پدیدهای وجود دارد به نام ترس از جاماندن یا فومو(fomo)؛ اضطرابی که از مقایسه دائمی زندگی خود با نمایش گزینششده و آرمانی در فضای مجازی نشأت میگیرد. رسانهها بامهارت خاصی
در مواجهه با بحرانهای معیشتی، رنجی عمیق فراتر از مشکلات مادی در جریان است. از منظر روانشناختی، این بحرانها منجر به «سلب عاملیت» و «درماندگی آموختهشده» میشود و جامعه را به ورود
سرچشمهی نهاد تنومند اخلاقی و معنوی «اعتکاف» در نظام جمهوری اسلامی ایران، عهدی الهی است با حضرت ابراهیم خلیل و اسماعیل ذبیح (علیهما السلام)ـ «وَ عَهِدنا اِلىٰ اِبراهیمَ وَ اِسماعیلَ اَن طَهِّرا بَیتِیَ
اگر امروز از «بصیرت» سخن میگوییم، نباید آن را به یک توصیهی اخلاقیِ محترمانه اما بیاثر فروبکاهیم. رهبر انقلاب در پیام راهبردی «حوزه پیشرو و سرآمد»، یک حقیقت مهم را با صراحت بیان