انقلاب از دل فهم ضرور نگارش این یادداشت از آنجا برمیخیزد که آیهٔ ۱۲۲ سورهٔ توبه، فقط یک دستور عبادی یا سازماندهی ساده نیست؛ بلکه طرحی برای بازسازی فکری و اجتماعی جامعهٔ ایمانی
بازخوانی پیام تاریخی رهبر انقلاب در فقدان آیت الله اراکی که وارث سکوتهای عرفانی و صلابتهای فقهی بود پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت رحلت آیتالله العظمی محمدعلی اراکی، تنها یک اعلام تسلیت
بازگشت تبریزیان و انتشار دوباره سخنان او بار دیگر توجه را به مجموعهای از ادعاهایی جلب کرده است که نه تنها پشتوانه علمی ندارند، بلکه با تکیه بر قطعیتسازیهای بیپشتوانه، خود را جایگزین
در تاریخ معاصر ایران، هیچ قشری به اندازه طلاب بسیجی نتوانسته است با کمترین امکانات مادی، عمیقترین تأثیرات فرهنگی، سیاسی و تمدنی را در جامعه پدید آورد. اینان نه با تکیه بر سازوکارهای
معمای ناگشوده ذهن بشر و معارف بشری از جنس نور در بانویی چون حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها خلاصه شده است که در مقام و مرتبه با حضرت رسول (صلی الله علیه
حضرت زهرا (س) اگر چه خود امام نبود؛ ولی به استناد روایت شریف امام حسن عسکری (ع)، حجت خدا بر ائمه اطهار بود. ایشان در طول دوره کوتاه بعد از رحلت پدر بزرگوارشان،
حضرت زهرا(س) در روزگاری که پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) فضای جامعه دستخوش فتنه، تردید و فشارهای سیاسی شده بود، همچون «قبلهنمای ولایت» مسیر حق را نشان داد. در آن برهه حساس که
فاطمیه، یادآور بزرگترین مصائب و ایثار در تاریخ اسلام، نه تنها تجلیل از مقام والای حضرت فاطمه زهرا (س) است، بلکه فرصتی است برای بازنگری در ارزشهای اماممحوری و وفاداری به رهبری الهی.
سوم آذرماه، سالگرد ارتحال آیتالله سید عبدالکریم موسوی اردبیلی، فراتر از یک مناسبت تقویمی برای پاسداشت یک فقیه، مجالی است برای بازخوانی انتقادیِ میراثی که از ایشان در قلب شهر قم بر جای