از دیرباز وقتی آیه شریفهی “ربنا هب لنا من ازواجنا و ذریاتنا قرة اعین و اجعلنا للمتقین اماماً“ را میخواندم، و میدیدم که بوضوح ما قرار است در آینده امام
یکی از تاثیرات جنگ تحمیلی اخیر بر نظام جهانی تغییر هژمونی این نظام و خارج شدن این نظم نوین از ساحت تک قطبی به ساحت چند قطبی است. مفهوم هژمونی ممکن
جنگ تحمیلی اخیر که در ماه مبارک رمضان بر ملت ما تحمیل شد و با شهادت قائد امت توامان بود دارای ابعاد مختلفی هست که می توان آنها را از زوایای
آن موج شادی و پایکوبی که ترامپ شروط ما را پذیرفت و خبر اعلام پایان جنگ با پذیرش تمام شروط ایران در شبکه خبر و رسانهها را یادتان هست؟ ما گفتیم دروغ و
بعد از آنکه در روز جمعه 14 فروردین 1405، دومین جنگنده فوق پیشرفته آمریکایی (F35) توسط سامانه نوین پدافند پیشرفته هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منهدم شد، با پیدا شدن صندلی ایجکت کرده
همواره تقلیلگرایی مفاهیم، یکی از مهلکترین آفتهای فهم مسائل سیاسی بوده است. یکی از بارزترین تجلیات این تقلیلگرایی، شبههی پراکندهشده در اتمسفر رسانهای مبنی بر «موروثی بودن» انتقالِ زعامت و ولایت به فقیه
گاهی تاریخ، برای بازگو کردن حقایق، به بنبست میرسد. کلمات در برابر قامت برخی حوادث، قد کوتاه میآیند. امروز، جمهوری اسلامی ایران نه فقط یک رهبر، نه فقط یک فقیه و نه
1. بهعنوان یک تحلیلگر مسائل سیاسی، بر این باورم که حوادثی نظیر اعتراضات دی ماه 1404 در ایران، نباید صرفاً در چارچوب پدیدههای داخلی و کنشهای اجتماعی محدود مورد بررسی قرار گیرند. این
دشمنی آمریکا با جمهوری اسلامی را معمولاً با تحریم و سیاست و پروندههای امنیتی توضیح میدهند. این توضیحها غلط نیست، اما کامل هم نیست. مسئلهی اصلی، عمیقتر از این حرفهاست. آمریکا با