از آن زمان که خداوند به ملائکه اعلام کرد خلیفهای در زمین قرار خواهد داد، مکان تحقق این امر یعنی کوفه و مسجد و حول و پیرامون مبارک آن، به برکت انتظار برای قدوم دنیوی این انسان کامل و امیر مؤمنان، رفعت و جایگاهی بلند یافت. اگرچه آدم و حوا پس از هبوط، از این سرزمین مقدس به کعبه و سرزمین مکه پناه آوردند، اما فرزندان آنان در طی چند نسل دوباره به سرزمین اول بازگشتند. یکی مکان ولادت امیرالمؤمنین و دیگری جایگاه شهادت ایشان.
هنگامی که از این سرزمین آغازین انسان گفتگو میکنیم، باید توجه داشته باشیم که با زبان تقسیمات جغرافیایی امروزین، اینجا منطقهای است شامل بخشی از کشور عراق و بخش غربی و جنوب غربی کشور ایران. از اینجا داستان وحدت ما و مردم عراق آغاز میشود.
این وحدت با قدوم مبارک امیرالمؤمنین به کوفه در زمان خلافت و گردآمدن شیعیان پیرامون ایشان، و با شکلگیری محبتی عمیق میان ایشان و ایرانیان، در طول اعصار به مسیر رشد و تعمیق خود ادامه داد، تا به پایانی شگفتانگیز در آخرالزمان و در آستانه ظهور برسد، ورود پرچمهای سیاه از خراسان به عراق، و تبدیل شدن کوفه به پایتخت جهانی آن حکومت بهشتی.
انقلاب اسلامی ایران بشارت ورود به چنین دورهای بود، و همین بود که سبب شد تا حزب شیطان که در این دوره استکبار جهانی نام گرفته بود، جرثومهای خبیث را به نام صدام حسین همزمان با پیروزی این انقلاب در ایران، در عراق به قدرت رسانده و تقریباً بلافاصله جنگی را به ظاهر میان این دو ملت و در باطن جنگی جهانی میان حزبالله و حزب شیطان در آستانه ظهور برپاکند. این جنگ نیز به برکت این عمق پیوند نه تنها میان این دو ملت فاصله و جدایی نینداخت، که با برآمدن بسیج مردمی در عراق در جریان حمله داعش، نهایتاً خون ایرانی و عراقی در هم آمیخت و شهادت شهید حاج قاسم سلیمانی و ابومهدی المهندس در کنار هم، به عنوان نماد وحدت خونی این مردم، در اوج روابط و خاطره ما قرار گرفت.
اما آنچه در این میان به یکباره و پس از سقوط حکومت بعث عراق سر برآورد و ورود انقلاب اسلامی را به مرحلهی دوم حیات خویش بشارت داد، پدیده عظیمی بود به نام اربعین. اربعین سیدالشهداء از آن زمان که با هدایت کاروان اسراء، عاشوراء را از تنگنای سال ۶۱ هجری خارج کرده و در تاریخ به حرکت انداخت، این نقطه آخرالزمانی را هدف گرفته و چله به چله پیش آمده بود. اوج وحدت این دو ملت واحد در سطحی کاملاً مردمی، در این معجزه به رخ تاریخ و جهانیان کشیده شد.
فتنههای داخل ایران، فتنههای داخل عراق، و فتنههای میان این دو ملت هم، همانگونه که در مورد فتنههای آخرالزمان فرموده بودند، هزینه خروج از آن وضعیت بیقرار و سخت شد. مردم ایران و عراق در این ابتلائات در هم آمیختند و یکی شدند. موکب که این شبها میزبان بعثت مردم شده است، یکی از ثمرات این پیوند مبارک بود.
اما اینک در جریان بعث مردم ایران، مردم عراق بعث دیگری را در تقابل با حزب بعث آن دوران تلخ تجربه میکنند. در این چهارمین چله، *تشییع میلیونی و بینظیر از علمدار مقاومت، جلوهای تمام عیار از همدلی و اخوت و هممرامی بین دو ملت عراق و ایران را نشان داد.* آین آغاز چلهی چهارمی بود که در پایان خود، اربعین امسال را به جهانیان هدیه خواهد داد.
این اربعین در اربعین بیشک افقهای جدیدی را پیش روی جهان اسلام خواهد گشود. مردم ما و مردم عراق اینک برای پر کردن خیابانهای ایران و مسیر مشایه به یک کار تشکیلاتی منسجم و ثمربخش مأمور شدهاند.
به زودی بار دیگر آغوشِ گشودهی ملّت کریم عراق و عشایر و طوائف خونگرم و با محبّت آن به روی زائران مشتاق زیارت اربعین و از جمله انبوهی که به نیابت از آقای شهید ایران زیارت میکنند، با خاطرهی این تشییع شکوهمند و بزرگمردی که شاید سالها آرزوی تشرّف به اعتاب مقدّسه را در دل میپروراند، درآمیخته و شعار پر از حقیقت حُبُّ الحسین یَجمَعُنا را به رخ همگان خواهد کشید و انشاءالله دعای سرورمان عجلاللهتعالیفرجهالشّریف برای امنیّت و برکت و پیشرفت ملّت عراق را در پی خواهد داشت؛ بِمَنِّهِ و کَرَمِه.
