با روی کارآمدن حزب «عدالت و توسعه» در ترکیه که عمدتا از نظر فکری با اخوان المسلمین پیوند خورده بودند آنها درصدد مقبول واقع شدن در نزد غربی ها برآمدند. این حزب به دنبال این بود که در منطقه به عنوان الگویی برای کشورهای منطقه غرب آسیا تبدیل شود ولی برای رسیدن به این جایگاه با مشکلاتی مواجه شد.
این حزب خود را احیاکننده امپراتوری عثمانی معرفی کرده بود در حالی که برخی کشورهای عربی منطقه دل خوشی از دولت عثمانی نداشتند. از طرفی این حزب از پشتیبانی غرب برخوردار بود که این موجب بدبینی نیروهای انقلابی و اسلامی منطقه شده بود. سوم سیاست های تنش زا و خشونت آمیز این کشور علیه همسایه های جنوبی مثل عراق و سوریه منجر به ایجاد حساسیت های جدیدی در افکار عمومی نسبت به ترکیه شده بود.
طرح های نظامی برای تغییر حاکمیت سیاسی در سوریه و پیچیده شدن وضعیت تروریست ها در منطقه و ناکامی داعش در رسیدن به اهدافش با دخالت ایران و روسیه باعث شد که ترکیه از مواضع سیاسی خود عقب نشینی کند. ترکیه در این سال ها با عضویت در ناتو، قرار دادن خاک خود برای پایگاه های نظامی آمریکا و مشارکت با این کشور برای سرنگونی دولت بشاراسد در سوریه، همراهی کامل خود را با سیاست های آمریکا در منطقه نشان داد اما با این حال در این سال های اخیر هدف کودتای آمریکایی قرار گرفت.
با این حساب باید از جریان غرب گرا و طرفدار دیپلماسی پرسید چگونه می توان با همراهی سیاست های آمریکا در منطقه خصومت ریشه دار ایران و آمریکا از بین برد؟! این جریان رفع تحریم ها را نه در مقاومت و تکیه بر توان داخل بلکه در مذاکره با آمریکایی ها می دانستند، هیچ گاه به این مسئله بنیادین توجه نکردند که در دکترین آمریکایی ها تنها چیزی که مهم است منافع آنهاست و هرجا که احساس کنند منافع دولت هم پیمان آنان با منافع آنها در منطقه در تعارض است بی شک منافع خود را بر منافع ملی آنها ترجیح می دهند. علی الخصوص اگر سطح تنش آن کشورها با آمریکایی ها نوعی «نزاع تمدنی»باشد.
کشورهایی مثل ترکیه و چین و ایران که دارای سوابق تمدنی کهن هستند و رقیب تمدنی برای ایالات متحده آمریکا محسوب می شوند؛ بالطبع تلاش آمریکایی ها برای عقب گرد این کشورها و مانع تراشی برای توسعه آنها بیشتر خواهد بود.
جنگ تحمیلی سوم ظهور وبروز یک نزاع تمدنی بین تمدن پارسی با تمدن غربی بوده است. در این نزاع جمهوری اسلامی با پیوند فرهنگ ایرانی با فرهنگ شیعی توانست نوعی ملی گرایی شیعی را تحقق ببخشد. این چیزی است که برژینسکی راهبرد نگار برجسته آمریکایی در سال 2004 میلادی هشدار داده بود.
وی بر این باور بود آمریکا باید بین ملی گرایی ایرانی و تشیع فاصله بیندازد و الا این دو نیروی قدرتمند تاریخی قدرتی انفجاری خلق خواهند کرد. اینکه رهبر شهید در روز عاشورا سال گذشته به مداح معروف توصیه کردند که «ای ایران» بخواند از همین رو بوده است.
در جنگ تحمیلی سوم ، آنچه راهبرد نگاران برجسته آمریکایی از آن واهمه داشتند بر سرشان آمد و قدرت فزاینده ملی گرایی شیعی بر دو قدرت بزرگ اتمی فائق آمد و آنها را درهم شکست.
این جنگ آخرین میخ بر تابوت ملی گرایی دین ستیزانه ای بود که مدعی وطن پرستی خود و وطن فروشی شیعیان بودند ولی همگان با چشم خود دیدند آنکه تا پای جان بر سر این آب و خاک و وطن ایستادند پیروان مکتب اهل بیت علیهم السلام بودند و آنانکه کشورشان را به بیگانه فروختند پیروان بابک خرمدین و مدعیان ایران پرستی بودند. این جنگ آغازی بر پایان وطن پرستی دین ستیزانه و ظهور ملی گرایی شیعی بود.
