در بررسی منظومۀ فکری و سیرۀ عملی آیتالله العظمی خامنهای(ره)، فراتر از جایگاه سیاسی، میتوان ایشان را در مقام یک «معلم» و «مربی»، با سبکی منحصر به فرد در «تربیت اجتماعی»
اگر امروز از «بصیرت» سخن میگوییم، نباید آن را به یک توصیهی اخلاقیِ محترمانه اما بیاثر فروبکاهیم. رهبر انقلاب در پیام راهبردی «حوزه پیشرو و سرآمد»، یک حقیقت مهم را با صراحت بیان
تصمیمگیری در سطوح عالی رهبری، بهویژه در شرایط بحرانی، تنها بر پایهی دانش فقهی یا سوابق مبارزاتی شکل نمیگیرد، بلکه متأثر از مجموعهای از صلاحیتهای روانشناختی است که تضمینکنندهی ثبات، اتقان و مصونیت
فصل سوم: منتظری و لیبرالها آنچه در یادداشت پیشین ترسیم شد، روند نفوذ جریان لیبرال در بیت منتظری و تبدیلشدن او به نقطه اتکای سیاسی این طیف بود. در ادامه همین مسیر، اکنون
فصل سوم: منتظری و لیبرالها در این فصل، با توجه به تصریح امام خمینی(ره) درباره تأثیرپذیری حسینعلی منتظری از لیبرالها، به چگونگی نفوذ این جریان در بیت منتظری پرداخته میشود. بسیاری از افراد
فصل دوم: از مرجع مبارزان تا ملجأ منافقین (۲) آنچه در یادداشت پیشین ترسیم شد، بستر تاریخی و ایدئولوژیک سازمان مجاهدین خلق و زمینههای شکلگیری خطای محاسباتی در مواجهه با این جریان بود.
فصل دوم: از مرجع مبارزان تا ملجأ منافقین (۱) در بررسی مواضع و کنشهای سیاسی حسینعلی منتظری، یکی از مهمترین و در عین حال مناقشهبرانگیزترین محورها، نسبت او با سازمان مجاهدین خلق است.
فصل اول: جایگاه حوزوی و سیاسی حسینعلی منتظری (۲) این یادداشت، در ادامه یادداشت نخست فصل اول، به بررسی مبانی نظری و عملی تصمیم امام خمینی(ره) در عزل حسینعلی منتظری از قائممقامی میپردازد؛
فصل اول: جایگاه حوزوی و سیاسی حسینعلی منتظری (۱) از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ـ و حتی اندکی پیش از آن ـ مسئله جانشینی امام خمینی(ره)، با توجه به بیماری و کسالت ایشان